Η διάσειση θεωρείται σύνηθες φαινόμενο, κατά βάση όμως, σε αγώνες και όχι ιδιαίτερα κατά την διάρκεια της προπόνησης. Τα συνήθη συμπτώματα της διάσεισης περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ζάλη, ναυτία, προβλήματα ισορροπίας, δυσκολίες συγκέντρωσης και προβλήματα μνήμης. Τα συμπτώματα μπορούν να διαρκέσουν από μερικά λεπτά έως ημέρες, εβδομάδες, μήνες, ή ακόμη περισσότερο σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι πολεμικές τέχνες που δίνουν έμφαση σε χτυπήματα και απότομα πεσίματα έχουν περισσότερες πιθανότητες να οδηγήσουν σε εγκεφαλική διάσειση. Κάθε αθλητής με συμπτώματα διάσεισης θα πρέπει να αφαιρεθεί από το παιχνίδι και σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η επιστροφή του, έως ότου δωθεί άδειa από τον γιατρό που θα τον εξετάσει.

Απότομα γυρίσματα αθλητών οδηγούν σε μικροτραυματισμούς, όπως κοψίματα, μώλωπες και ρήξεις. Πολύ πιθανοί όμως, είναι και πιο σοβαροί τραυματισμοί, όπως κατάγματα στην μύτη, το πρόσωπο ή το κρανίο, καθώς και σημαντικές βλάβες στα δόντια, την γενικότερη στοματική κοιλότητα ή τα μάτια. Σαφέστατα, αυτές οι βλάβες μπορεί να ελαχιστοποιηθούν με την κατάλληλη επιλογή του στυλ πολεμικών τεχνών, εκπαίδευση και καθοδήγηση, καθώς και την χρήση προστατευτικού εξοπλισμού.

Μικρά τραύματα στο λαιμό, όπως μώλωπες και εκδορές, είναι είναι επίσης συχνές. Ωστόσο, ορισμένες μορφές πολεμικών τεχνών, όπως το Τζούντο ή οι Μικτές πολεμικές τέχνες (ΜΜΑ), επιτρέπουν τεχνικές πνιγμού που μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια των αισθήσεων. Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο, θεωρείται απύθμενα σημαντικό να γίνονται κατανοητοί οι κίνδυνοι των διάφορων μορφών των πολεμικών τεχνών και η εκμάθησή τους υπό την κατάλληλη εποπτεία.

Τραυματισμοί στα άκρα περιλαμβάνουν κοψίματα, μώλωπες, διαστρέμματα και εξαρθρώσεις. Τα κατάγματα και οι εξαρθρώσεις έχει παρατηρηθεί ότι είναι λιγότερο συχνά, παρόλα αυτά συμβαίνουν, ιδίως σε στυλ που χρησιμοποιούν βολές και κοινές τεχνικές κλειδώματος, αλλά, όπως και άλλοι τραυματισμοί μειώνονται μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης, εποπτείας και τεχνικών. Τα κοψίματα αποτελούν αρκετά συχνές βλάβες στις πολεμικές τέχνες. Ο βασικότερος κίνδυνος που ελοχεύει σε αθλητές που συμμετέχουν γενικότερα σε αθλήματα επαφής, όπως η πάλη, αλλά και άλλες πολεμικές τέχνες, είναι η ανάπτυξη ορισμένων λοιμώξεων του δέρματος. Αυτές οι βλάβες θα πρέπει να αξιολογούνται και να αντιμετωπίζονται άμεσα από κάποιον εξειδικευμένο γιατρό, καθώς μπορούν να αποβούν μοιραίες.

Η πρόληψη προς την αποφυγή όλων αυτών των κινδύνων είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η σωστή αφετηρία της επαφής κάποιου με μια πολεμική τέχνη είναι μια γενική ιατρική εξέταση πριν την συμμετοχή του σε οποιοδήποτε είδος τόσο πολεμικής τέχνης όσο και άλλων σπορ που εξάρουν την αδρεναλίνη σε μεγαλύτερο βαθμό τουλάχιστον από τον συνήθη κάποιου που αθλήται. Επιπλέον, η εκμάθηση και γνωστοποίηση των εγγενών κινδύνων και τεχνικών, του ύφους, του βαθμού δυσκολίας αποτελεί την πρώτιστη πληροφορία που πρέπει να λάβει ο ενδιαφερόμενος. Σαφέστατα, ο σωστός και έμπειρος εκπαιδευτής έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι όχι μόνο αποτελεί τον καθοδηγητή, αλλά και τον αυστηρό επόπτη κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης. Τέλος, δεν υπάρχει ορθή εκγύμναση δίχως την κατάλληλη προθέρμανση και τον προστατευτικό εξοπλισμό ανάλογα με το ύφος της πολεμικής τέχνης, δηλαδή, γάντια, μασέλα, καλύμματα κεφαλής, προστατευτικό θώρακα, βάτες, και / ή κηδεμόνα. Επιπλέον, χρήσιμες και ωφέλιμες είναι οι συμβουλές και γνώσεις ενός αθλίατρου προκειμένου να δημιουργηθούν στρατηγικές προς αποφυγή τραυματισμών.

Γενικότερα, η καλή φυσική κατάσταση παίζει έναν εξαιρετικά μεγάλο ρόλο στην ανταπόκριση του σώματος ενός ανερχόμενου αθλητή ή αθλούμενου στις πολεμικές τέχνες. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από υποκινητικότητα είναι γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων στα αστικά κέντρα εγκαταλείπουν καθώς μεγαλώνουν κάθε μορφή σωματικής άσκησης. Πολλές φορές οι μύες και τα όργανα του ανθρώπου που δεν ασκείται έχουν περιπέσει σε αχρηστία και μαρασμό.Αυτός είναι και ο λόγος της μεγάλης έξαρσης που παρουσιάζουν οι λεγόμενες ασθένειες του πολιτισμού (υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, παχυσαρκία, άγχος, μείωση των αιμοφόρων αγγείων) με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια σε καρδιοπάθειες, σάκχαρο, εγκεφαλικά, μυοσκελετικά προβλήματα και άλλες σοβαρές ασθένειες.
Η αερόβια άσκηση βελτιώνει την φυσική κατάσταση, ενώ όταν γίνεται σε φυσικό περιβάλλον ή σε συνδυασμό με κάποια πολεμική τέχνη και σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει αποφασίσει ποιά είναι η πολεμική τέχνη που του ταιριάζει τότε τα οφέλη είναι μεγαλύτερα, όπως το αίσθημα ευεξίας, εσωτερικής πληρότητας, γαλήνης, ισορροπίας, αυτοπεποίθησης και σιγουριάς. Έτσι με την αερόβια άσκηση δεν θωρακίζουμε μόνο το σώμα μας αλλά η ευεργετική της επίδραση επεκτείνεται και στην ψυχοκοινωνική προσωπικότητα του ανθρώπου. Μια προθέρμανση με χαλαρό τρέξιμο για 10 λεπτά περίπου και ασκήσεις κατά τη διάρκεια που περιλαμβάνουν περιφορές των χεριών, skipping, πίσω πόδια ή πλάγια βήματα δεν βελτιώνει απλώς την φυσική κατάσταση, αλλά λειτουργεί σαν προστατευτική ασπίδα κατά των κακώσεων, της τενοντίτιδας, του απλού πιασίματος ή των τραβηγμάτων και παράλληλα αυξάνει την αντοχή.
Πέραν των τραυματισμών μια επιπλέον συμβουλή για την καλύτερη υγεία του οργανισμού που αθλήται και την αποφυγή συχνών μολύνσεων, λοιμώξεων και ασθενειών, καλό είναι μετά το τέλος της προπόνησης να γίνεται αναπλήρωση των χαμένων υγρών και των ηλεκτρολυτών με βασικά στοιχεία, όπως χυμοί ή ειδικά ποτά αναπλήρωσης παστέλι ή γιαούρτι με μέλι για την αναπλήρωση των υδατανθράκων και των πρωτεϊνών.